Cursus hechtingsproblematiek

Gehechtheid is een relatie tussen twee mensen waarbij de ene persoon voortdurend troost en veiligheid zoekt bij de andere. Wanneer een kind frequente, veilige hechtingen ervaart met zijn primaire verzorgers, groeit het op met een zeer sterk en gezond gevoel van eigenwaarde. Aan de andere kant van het spectrum, wanneer een kind niet in staat is om veilige hechtingen te vormen met verzorgers, kan het cognitieve, gedragsmatige en emotionele problemen ondervinden als het ouder wordt. De volgende lijst biedt een basisoverzicht van wat een hechtingsprobleem is en hoe het zich manifesteert. De lijst is niet volledig en er zijn veel andere symptomen die zich kunnen manifesteren als een hechtingsprobleem.

Een hechtingsprobleem doet zich voor wanneer een kind niet over een ontwikkeld vermogen beschikt om veilige hechtingen te vormen met verzorgers. Dit betekent dat een kind niet in staat is om troost, vertrouwen en veiligheid te voelen in de aanwezigheid van een andere persoon. Als een kind een hechtingsprobleem heeft, kan het andere moeilijkheden en problemen krijgen als het ouder wordt. Als u vermoedt dat uw kind een hechtingsprobleem heeft, is het belangrijk om hulp te zoeken. Er zijn veel middelen beschikbaar voor ouders die zich zorgen maken over de hechtingspatronen van hun kind.

Persoonlijkheidskenmerken en gedragingen die in verband worden gebracht met hechtingsproblemen

Als een kind niet genoeg consistente, gevoelige en ontvankelijke verzorging krijgt van verzorgers, loopt het het risico een tekort te ontwikkelen in het vermogen om veilige gehechtheid te vormen. Dit kan resulteren in een kind dat hyper waakzaam is, overmatig angstig, of dat vatbaar is voor negatieve, algemene overtuigingen over zichzelf en de wereld om hen heen. Kinderen met een hechtingsprobleem kunnen ook moeilijkheden ondervinden in hun sociale relaties als ze ouder worden. De kern van deze sociale problemen zijn tekortkomingen in het vermogen om vertrouwensvolle, intieme en betekenisvolle relaties met andere mensen aan te gaan en te onderhouden.

Bovendien kunnen kinderen met een hechtingsprobleem ook een aantal persoonlijkheidskenmerken en gedragingen vertonen. Enkele van de meest voorkomende zijn het vermijden van intimiteit, sociale regressie, een laag zelfbeeld, de neiging om te flirten of overdreven vriendelijk of aanhankelijk te zijn tegen volwassenen, een onvermogen om gezonde, intieme relaties met leeftijdsgenoten te onderhouden, en een onvermogen om hun emoties op een gezonde manier te verwerken en erop te reageren.

Hoe herkent u een hechtingsprobleem bij uw kind?

Als u vermoedt dat uw kind een hechtingsprobleem heeft, kunt u het beste hulp zoeken bij een professional. Gehechtheidsproblemen zijn vaak erg moeilijk te herkennen, vooral bij jongere kinderen. Als uw kind tekenen van een hechtingsprobleem vertoont, is het belangrijk om deze serieus te nemen. Het is ook belangrijk om te weten dat veel van deze tekenen kunnen worden veroorzaakt door een aantal andere problemen, zoals angst, depressie of andere geestelijke gezondheidsproblemen. Als uw kind de hele tijd overdreven angstig of bang lijkt, is het belangrijk om hulp te zoeken.

Als uw kind geen vrienden lijkt te hebben, niet deelneemt aan buitenschoolse activiteiten of geen vrienden maakt op school, kunnen dit vroege tekenen zijn van een hechtingsprobleem. Ook als u merkt dat uw kind sociale activiteiten lijkt te vermijden of er helemaal niet aan meedoet, kan dit een vroeg teken zijn van een hechtingsprobleem.

Conclusie.

Samengevat is er sprake van een hechtingsprobleem wanneer een kind niet beschikt over een ontwikkeld vermogen om veilige hechtingen te vormen met verzorgers. Dit betekent dat een kind niet in staat is om troost, vertrouwen en veiligheid te voelen in de aanwezigheid van een andere persoon. Dit tekort kan zich op verschillende manieren uiten, onder meer in buitensporige, gegeneraliseerde angst, het vermijden van intimiteit en sociaal contact, een laag gevoel van eigenwaarde, en de neiging om depressief te worden.

Hechtingsstoornissen behoren tot de meest voorkomende ontwikkelingsproblemen in de kindertijd en treffen ongeveer 10% van alle kinderen. Als u denkt dat uw kind een hechtingsprobleem heeft, is het belangrijk om zo snel mogelijk hulp te zoeken. In veel gevallen geldt: hoe eerder u ingrijpt, hoe beter. Een goede aanpak is een Cursus hechtingsproblematiek van iemand die gespecialiseerd is op dit gebied.